bluesrockpagina.nl is een non-profit website. Op de site vind je het laatste blues, rock en bluesrock nieuws, concertfoto’s, een uitgebreide concertagenda, concert- en festivalrecensies, CD/DVD reviews en nog veel meer......

De Britse blueslegende John Mayall is in oktober voor twee concerten in Nederland!

John Mayall, frontman van de inmiddels ter ziele gegane legendarische band “The Bluesbreakers” wordt als de vader van de Engelse blues beschouwd. John Mayall was een van de mensen die de bluesmuziek in de jaren zestig van de twintigste eeuw immens populair maakte. Opvallend is dat in de beginperiode het verloop in zijn bands zeer groot is. Wellicht omdat John Mayall experimenteert en zoekende is naar de juiste combinatie en het beste geluid. De band heet ook niet voor niets John Mayall's Bluesbreakers. Hij ontdekte veel nieuw talent. Voor veel muzikanten (Eric Clapton, Jack Bruce, Walter Trout, Mick Taylor, Peter Green, Mick Fleetwood en John McVie) betekende de Bluesbreakers een springplank aan het begin van hun carrière.

In 2008 besloot John dat het tijd werd voor wat nieuws en besloot hij zijn band de Bluesbreakers op te heffen, en richtte hij zijn huidige band “John Mayall And The New Band” op. Deze band bestaat naast de veelzijdige John Mayall uit gitarist Rocky Athas, bassist Greg Rzab, drummer Jay Davenport en toetsenist Tom Canning. Uiteraard mocht ook een nieuw album niet ontbreken en verscheen in september het album “Tough”.

John Mayall kan fenomenaal piano, orgel en gitaar spelen en hij is een meester in het componeren van nummers buiten de geijkte bluesschema’s. Deze levende legende bewijst vooral levend te zijn en is nog lang niet van om achter de geraniums te gaan zitten. De excentrieke gitarist toert nog steeds. En ook al is hij op leeftijd, de vonken spatten er nog vanaf in shows die veel jongere genregenoten aan het denken zouden moeten zetten.  

John Mayall is een blueslegende die je zeker niet mag missen!

Website: http://www.johnmayall.com

Speeldata Nederland
26 oktober: Bibelot, Dordrecht
27 oktober: Patronaat, Haarlem

Met de toevoeging van bluesrock-gitaarwonder Davy Knowles & Back Door Slam heeft de Rock 'n Roots Guitar Night 2010 haar blues en rock droomprogramma rond weten te maken! In 2009 verkocht de Guitar Night in korte tijd uit en met 3 gitaarhelden in 2010 doet de organisatie er een flinke schep bovenop! Eerder werden rockgigant Joe Satriani en slide/blueslegende Sonny Landreth bekendgemaakt voor het éénmalige gitaar- en rockspektakel dat op 29 Oktober 2010 in de Amsterdamse Heineken Music Hall zal plaatsvinden. 3 van de beste artiesten uit de wereld van de blues- en rockmuziek bundelen hun krachten voor een muzikale blues- en rocksensatie om van te watertanden!

Joe Satriani

Joe Satriani wordt vaak beschouwd als ‘swerelds meest bekwame rockgitarist, begon zijn carriëre als gitaarleraar voor onder andere Metallica’s Kirk Hammet en virtuoos Steve Vai. Satriani, die Jimi Hendrix steevast als zijn grote voorbeeld noemt, wordt sinds zijn doorbraak in 1987 vrijwel onafgebroken verkozen tot ’s werelds beste gitarist in de meest vooraanstaande muziekbladen. Hij werd gevraagd als leadgitarist voor onder meer Mick Jagger’s eerste solo-tour en een Wereldtour met Deep Purple. Na vele succesvolle albums te hebben uitgebracht richtte Satriani in 1996 het inmiddels legendarische G3-project op. In 2009 bundelde Joe Satriani zijn krachten in de supergroep 'Chickenfoot' met Red Hot Chili Peppers drummer Chad Smith, zanger Sammy Hagar en bassist Michael Anthony, beiden uit de rockband Van Halen. De band werd verkozen tot Beste Nieuwe Band van 2009. Inmiddels is Satriani 14 Grammy Award nominaties en meer dan 10 miljoen cd-verkopen verder en slaagt hij er nog altijd in de grenzen van de rockmuziek te verleggen met zijn onovertroffen muzikale en technische virtuositeit en creativiteit. In Oktober zal Satriani’s langverwachte nieuwe studio album verschijnen en zoals op zijn homepage wordt vermeld zal deze schijf garant staan voor een stevige portie muziek, voortbordurend op recente tours met zowel Chickenfoot als de Amerikaanse Experience Hendrix tournee.

Sonny Landreth
Sonny Landreth is één van de beste slide-gitaristen ter wereld. Zijn techniek is onnavolgbaar en zijn muziek is een unieke, aanstekelijke mix van Blues, Zydeco en Rock. Sonny Landreth tourde de wereld rond met artiesten als Mark Knopfler en John Hiatt en wordt veelvuldig gevraagd voor samenwerkingen met bewonderaars als Eric Clapton, Dr.John, Gov’t Mule, The Allman Brothers Band en Little Feat. Op Landreth’s laatste album ‘From The Reach’ zijn gastrollen weggelegd voor collega’s Eric Johnson, Eric Clapton, Mark Knopfler, Vince Gill en Robben Ford. Live on stage is Sonny Landreth een sensatie, dit leidde ertoe dat hij een vaste gast is op de befaamde Crossroads Guitar waarvan inmiddels ook twee dubbel DVD’s zijn verschenen. Overal waar Sonny Landreth optreedt doet hij mensen versteld staan om zijn kunsten en weet hij met zijn unieke muzikale mix te boeien van begin tot eind.

Davy Knowles & Back Door Slam

Davy Knowles is misschien wel de grootste Europese Blues-Rock belofte van de 21e eeuw. Met zijn band is hij in de VS inmiddels een vaste waarde in het live-circuit. Hij tourde onder meer met Joe Satriani, Gov't Mule en Peter Frampton en deelde met hen ook meermaals het podium voor vurige bluesrock-jams waarbij de gitaristen elkaar tot grote hoogte stuwden. Peter Frampton was zelfs dermate onder de indruk van Davy's muzikale talent dat hij besloot om intensief mee te werken aan de tot standkoming van Davy's debuutalbum. Joe  Satriani nodigt Davy vaak uit op het podium voor een stevige jam. Satriani noemde Davy tevens zijn favoriete Bluesrocker van de nieuwe generatie! Dat alleen al belooft een spetterende avond.

29 Oktober 2010

aanvang 19:30

Heineken Music Hall Amsterdam

Entree € 42,- (excl. servicekosten)
Ticket zijn verkrijgbaar via http://www.ticketmaster.nl

Meer info:  www.rock-n-roots.nl

Onder invloed van verschillende factoren kan men The Blues krijgen. Spanning op het werk, perikelen in het liefdesleven, Sterfgevallen in je naaste omgeving of de buurvrouw die met veel geweld en lawaai om zes uur ’s morgens opstaat, net op die dag dat jij wilde uitslapen. Er is echter een factor die geen enkel mens in handen heeft: moeder natuur .

Veel mensen raken in een niet vrolijke stemming alleen al vanwege het feit dat het wel eens lijkt of dat mensen chronisch langs de deur kunnen blijven staan voor het doen van een gulle gift. Men kan ook bijna niet weigeren als er traantrekkende beelden van minder bedeelde kinderen op de tv worden getoond. Laat staan gevangen  beren die worden gedwongen om kunstjes te doen terwijl ze een stalen band om hun nek hebben. Dit is inderdaad zielig en getuigt dat de mensheid als geheel ook eigenlijk  als beesten kunnen worden beschouwd. Echter door het leren van waarden en normen worden die beestachtige gevoelens als het ware onderdrukt. Ik zal ook graag nog keer  in de huiskamer van Marianne Thieme willen kijken, of ze sluit zichzelf op in een donkere kamer met Johnny Cash op de achtergrond, of er komen gewelddadigheden bij haar los die nog van diepere impact zijn dan de historische gewelddadigheden van de familie Tokkie en Bokito.

Eens in de zoveel jaar vindt er ergens op de wereld een natuurramp plaats. Ook bij deze gebeurtenissen worden met dezelfde traantrekkende beelden vriendelijk gevraagd of dat we alstublieft geld willen geven aan giro 555. Ik vind, als fervent aanhanger van de SP ook inderdaad dat wij dat met z’n allen moeten doen, want wij als rijke westerlingen kunnen heus wel wat missen. In het dagelijkse associeer gebeurtenissen met muziek en na wat brainstormen kwam ik erachter dat er heel veel songs toepasbaar zijn op de situatie waarin de slachtoffers van deze ramp. Allereerst moest gelijk denken aan Johnson’s stop breaking down, Toen kwam er bij House is burnin’ down van Jimi hendrix op. Het feit dat er nu een streng islamitisch groepering misbruik  maakt van de situatie waarin de slachtoffers zich nu bevinden, deed mij denken aan het nummer Dirty People van Omar the Howlers. Er is echter maar één song honderd procent toepasbaar op de situatie van de Pakistanen: Texas Flood van Stevie Ray Vaughan. Werkelijk alle facetten zitten in deze, behalve dan de plaatsnaam. 

Sonny Hunt, Rory M,I. en Leif de Leeuw
Zondag 29 augustus 2010
Blues Rock Garaasj, Geleen
Recensie + foto’s: Harm Lutke

Ben en Gabi, de beheerders van het smaakvol ingerichte nieuwe live café de Blues Rock Garaasj te Geleen, waren er als de kippen bij toen Mother’s Finest op 5 juni in hun stad optrad, om na afloop van dit concert John Hayes over te halen voor een try-out optreden in de Garaasj met zijn John Hayes Project en zo klonken al voor de officiële opening in augustus de eerste klanken door de Blues Rock Garaasj terwijl het stucwerk bij wijze van spreken nog niet droog was. Sinds 22 augustus weet men dat het stucwerk zelfs Lance Lopez proof is, zodat gisteren Sonny Hunt met een gerust hart zijn gang kon gaan.
Deze zeer begaafde muzikant uit Nashville, (naast gitaar speelt hij ook nog bas, keyboard en drums) was weer eens in Nederland en is de derde gerenommeerde artiest die in het nog korte bestaan van dit nieuwe podium voor het voetlicht mag treden. Naast The Dirty White Boys, bestaande uit Dick Stam op bas, vocals en Han Neijenhuis op drums, laat hij zich speciaal voor deze tour ook nog begeleiden door 2 jeugdige Nederlandse gitaartalenten die allebei al eens de prestigieuze Sena Guitar award wonnen. Rory de Kievit, aka Rory M.I., 20 jaar en Leif de Leeuw, 15 jaar, zijn talenten met een hoofdletter T, waar we nog veel van zullen horen.  Diegene die deze tour bedacht heeft draag ik terstond voor voor een lintje, want wat heb ik genoten deze avond.

Alle drie zijn ze door dezelfde super gitaristen, zoals Jeff Beck, Joe Satriani en Steve Vai geïnspireerd, waardoor op het podium een eenheid ontstaat waar de speelvreugde van afstraalt. Dit is meer dan zo maar jammen, het klinkt alsof men al jaren met elkaar samen speelt. Mede door het goede geluid knalt de ene solo na de andere uit de boxen. Het is heerlijk om te zien hoe deze “Drie Musketiers” hun gitaren kruisen om gezamenlijk bekende traditionals als Hoochie Coochie Man, Little Wing en vooral Voodoo Chile, de uitsmijter van deze avond, naar een hoger niveau te tillen.

Toch heeft ieder zijn eigen stijl ontwikkeld waardoor het geen moment gaat vervelen en het is duidelijk te zien dat men van elkaars solo’s geniet. Dat doet ook het helaas nog niet talrijke publiek. Onder hen ook Phil Bee, en op verzoek van Sonny neemt hij de vocals waar op Hendrix Spanish Castle Magic. Verder werden er veel nummers gespeeld van Sonny’s laatste cd, The Nashville Bluessessions die hij met de Dirty White Boys opnam in 2007, waarop ook Tony Spinner en Rory te horen zijn. De liefhebbers van een lekkere drumsolo kwamen ook aan hun trekken toen Han Neijenhuis zich eens kon uitleven. Na twee sets van in totaal 2,5 uur kwam er helaas weer veel te vlug een einde aan deze avond. Hopelijk krijgt deze samenwerking een vervolg, want in deze samenstelling zou men zich kunnen ontwikkelen tot een supergroep. Een band die de liefhebbers van gitaarmuziek doet watertanden.

Uit een klein interview dat ik met de mannen had, kwam naar boven dat het niet uitgesloten is dat er een vervolg komt. Sonny voelt zich hier in Nederland helemaal thuis, de reden ook dat hij voorlopig alleen maar Nederland aandoet als hij naar Europa komt. Er zijn wel plannen voor een nieuwe cd van Sonny, maar die zal voornamelijk instrumentaal zijn want het zingen is niet zo aan hem besteed, hij heeft andere talenten en daar ben ik vanavond getuige van geweest.

Ook Rory is druk bezig om zijn 2e album te verwezenlijken dat ook voornamelijk instrumentaal georiënteerd zal zijn met een mix van jaz, fusion en andere stromingen. Naast nog andere projecten, o.a. een cd met panfluitist Mihai, wil hij zich verder ontwikkelen en volgt lessen bij o.a. Leendert Haaksma (bekend van Anouk) en op het Rotterdamse conservatorium.

Leif is druk bezig met zijn eigen bandje samen te stellen en wil graag de nadruk op de rock van de bluesrock leggen waarbij de muziek van Paul Rodgers van Free hem erg aanspreekt.

Zoals vermeld een zéér geslaagde avond. Helaas heeft het grote publiek nog niet de weg naar de Blues Rock Garaasj gevonden, maar dat zal wel veranderen gezien de doelstellingen van dit nieuwe podium in Limburg. Naast andere muziek genres, wil men eens per maand een bluesrock artiest van formaat aan trekken. De medewerkers van Bluesrockpagina wensen Ben en Gabi veel succes toe en zullen zeker vaker de Garaasj met een bezoek vereren.

Hierbij de voorlopige agenda (onder voorbehoud).

13 november: Henrik Freischlader.

13 februari: Jay Tamkin Band.

Ook Tony Spinner is in the picture!

De foto’s van dit optreden vind je HIER

In de nacht van vrijdag 27 augustus op zaterdag 28 augustus  is er in de Galloway Studio in de Ooijpolder ingebroken. Uit de studio van Sebastiaan van Bijlevelt – tevens frontman van de band Okieson (Nijmegen) -zijn een flink aantal instrumenten, microfoons en gereedschap ontvreemd.

Onder de gestolen instrumenten bevinden zich een aantal prachtstukken als een akoestische Gibson J45 (rooie Sunburst), een Maton CW80, een Höfner mandoline, een akoestische basgitaar en een Framus Archtop-gitaar.  De politie onderzoekt de inbraak. Naast braaksporen is er een pas van een bekende sportketen gevonden.

Eigenaar Sebastiaan, reageert geslagen. “Naar de motieven van de daders kan ik alleen maar gissen. Ik schat de schade op een ruime € 15.000,- aan gestolen instrumenten, studio gear en gereedschap. Alle  Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. en informatie zijn van harte welkom".

Singer/songwriter Okieson was net begonnen met het schrijven van zijn 3e album alwaar hij eind oktober voor de opnamen naar Nashville vertrekt. Sebastiaan: "Door de inbraak is de pre-productie van de nieuwe plaat ruw verstoort, gelukkig krijg ik veel bemoedigende berichten van collega muzikanten die hun gitaren te leen aanbieden, waarvoor erg veel dank!"

Zaterdag 28 augustus vond de 17e editie van Culemborg Blues plaats. Weinigen laten zich tegen houden door de regenachtige grijze week en zaterdagochtend die eraan vooraf gaat. Hoe vaak is overigens de regen niet onderwerp van de blues? Geen reden om weg te blijven dus. De Bintangs openen het muzikale programma en het publiek laat zich door de bui niet tegenhouden. Het is direct druk op de Markt in Culemborg. En al snel laat de zon zich zien. De organisatie van Culemborg Blues kan ook dit jaar weer terug kijken op een geslaagde editie.

Een uur na de opening door de Bintangs beginnen ook op de andere podia in de binnenstad de bands te spelen: Kids in the Blues, Mocambo Blues, de Big Bam Boom Band en Skinner.

Op de Varkensmarkt staat het jonge talent elkaar te verdringen. Na het Kids in the Blues programma, gerealiseerd in samenwerking met streekmuziekschool De Plantage, is daar later ook de 22-jarige Jay Tamkin te zien. Leif de Leeuw (16) en Rori M.I. (20) zijn later die avond de speciale gasten van Sonny Hunt & The Dirty White Boys.

Op het hoofdpodium heeft inmiddels een bijzonder gezelschap het podium betreden: The Saddle Tramps. De vrolijke blues doet de zon gaan schijnen en weinigen staan stil op de aanstekelijke muziek. Na Michael Dotson (USA) en Innes Sibun (UK) klimt Ian Siegal op het hoofdpodium. De rasentertainer Ian Siegal weet als geen ander het publiek te vermaken. Hij zingt en vertelt de blues, het publiek luistert aandachtig.

Dan is het de beurt aan The Brew. De band opende vorig jaar het Culemborgse bluesfestival nog en deden dat zó goed, dat ze mochten terugkeren als hoofdact. De tweede serieuze regenbui van de dag viel op het moment dat The Brew begon, maar velen lieten zich niet wegjagen en trotseerden de regen. Als dank gaf The Brew een fantastische show. Het publiek kon nog even stoom afblazen bij de spierballenbues van Lance Lopez, die het festival afsloot.

Zet alvast op de kalender/in de agenda: Culemborg Blues 2011, zaterdag 27 augustus!

Fotalbum Culemborg Blues: www.culemborgblues.nl 

Lance Lopez
Vrijdag 27 augustus 2010
M.C. de Bosuil, Weert
Recensie + foto’s: Babs

"The Killer Guitar From Dallas” Lance Lopez toerde de afgelopen maanden veelvuldig door Europa ter promotie van zijn laatste cd “Salvation From Sundown” en deed op 27 augustus M.C. de Bosuil te Weert aan. Een week geleden hadden we Lance Lopez tesamen met zijn Duitse begeleidingsband, drummer Pascal Walter en bassist Jurg Polck in respectievelijk Oirsbeek en Geleen aan het werk gezien (zie recensie). Dit waren twee uitstekende optredens, en dan vraag je je af of het nog beter kan. Het antwoord is volmondig… Ja! Allen die vrijdagavond naar Weert waren getogen met de belofte dat ze een spetterend en energiek optreden konden verwachten kregen een show voorgeschoteld waarin alle benodigde ingrediënten waren verwerkt.

 

Het was deze vrijdag precies 20 jaar geleden dat Stevie Ray Vaughan tijdens een helicopter crash om het leven is gekomen. Lance is een groot bewonderaar van Stevie Ray Vaughan en diens specifieke gitaargeluid is dan ook vaak hoorbaar in zijn solopartijen. Uiteraard stond ook Lance stil bij deze gebeurtenis en droeg het complete concert aan deze helaas veel te vroeg overleden gitarist op.

 

De setlist was nagenoeg identiek aan Oirsbeek en Geleen en bestond op enkele nummers na voornamelijk uit werk van zijn laatste cd/dvd “Salvation From Sundown”. Ook nu werd er stevig geopend met “Stones In My Pathway” en “Love Of Mine”. Er werd voorgezet met de funky bluesrock song “My Good Thang” en het stevige “Heart Fixin Business”. We hoorden verder o.a. “Locked Out Of Love”, “One Half Hour”, “El Paso Sugar”, “It Should Have Been Me”, de schitterende ballad “Neverlove” en "Salvation From Sundown" voorbij komen. Hij beëindigde zijn optreden met lange en goede uitvoeringen van Stevie Wonder's “Superstition” en de Hendrix klassieker “Voodoo Chile”.

 

De stevige Texas bluesrock van Lance Lopez ging er bij de blues- en rockliefhebbers, waaronder wij onszelf rekenen in als zoete koek. Zijn virtuoze, soms lang uitgerekte gitaarsolo’s zijn vanaf het begin tot het einde van een hoog niveau. Ook vocaal is het allemaal dik in orde. Zijn rauwe rockstem past prima bij zijn muziek. Zijn uit Duitsland afkomstige ingehuurde ritmesectie bleef goed overeind staan, al ging het tijdens sommige nummers niet altijd van een leien dakje en lieten ze hier en daar een steekje vallen. Ondanks deze kleine schoonheidsfoutjes hebben we enorm genoten en kunnen we terugkijken op een goed, energiek en extra lang (ruim drie uur durend) optreden.

De foto’s van dit optreden vind je HIER.

Video: Lance Lopez - Love Of Mine

Zaterdag 11 september organiseert Bluesclub The-Lane weer het jaarlijkse Bluesfestival in The-Lane in Oostburg. Ook dit jaar heeft men weer een exclusief programma weten samen te stellen. En wie er vorig jaar bij was weet dat het kleine en sfeervolle bluesfestival zeer geslaagd was zowel voor publiek en zeker ook voor de bands. Er is een food corner aanwezig en de zaal is rook vrij (rook ruimte aanwezig). Ook aan de rolstoel bezitters is gedacht. Bestel tijdig je kaarten want dit unieke festival heeft een bezoekers limiet!

Om 16.00 uur mag King King het spits afbijten. Alan Nimmo zanger/gitarist van de schots/britse band King King is een bluesman die zijn sporen op het gebied van bluesrock al lang heeft verdiend. Ook samen met zijn broers heeft hij al op diverse festivals opgetreden. We zijn dan ook erg trots deze band op het 2e bluesfestival van Bluesclub The Lane te kunnen laten horen.

Rond de klok van 18.00 uur zal de Ferre Trio optreden in de serre en op het terras achter de zaal. Fernando Neris speelt samen met zijn ”De Ferre Trio” van die lekkere ouderwetse acoustische Robert Johnson Blues maar dan in een geheel eigen stijl en met spaanse passie. Slide, dobro en percussie met een plukbas, een toffe combinatie!

Om 21.00 uur is het de beurt aan Green Mac. Het belangrijkste van de Engelse band Greenmac is dat, ondanks dat ze een Peter Green tribute band zijn, ze de pure blues stijl van spelen echt levend houden. Dusty Miller speelt dit materiaal al 38 jaar geleden. Dusty is de bandleider, frontzanger en virtuoze sologitarist. Dusty heeft al drie keer naast Peter Green en de Splintergroup gestaan en aanbevelingen van de man zelf gekregen. Hij heeft ook een bijdrage geleverd aan de officiële biografie over Peter Green

En natuurlijk als ultieme afsluiter Danny Bryant’s Redeyeband. Deze Engelse gitarist behoeft eigenlijk geen introductie meer. Heeft de afgelopen jaren op diverse beroemde bluesfestivals gespeeld, en ook al heb je hem al gehoord/gezien, het blijft elke keer weer een belevenis dit blues fenomeen te aanschouwen. Danny behoort met recht tot de wereldtop van de hedendaagse blues. Kortom ook in 2010 is weer aangetoond dat "The Blues Is Here To Stay" geen loze kreet is gebleven in Oostburg.  

Kaarten kosten € 15,00 (leden bluesclub € 12,00) en zijn vooraf te reserveren via www.bluesclubthelane.nl, rechtstreeks via e-mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. of bij Café Penny Lane, Nieuwstraat 58 in Oostburg.

Onstuitbaar Saint Jude

De opmars van Saint Jude lijkt nauwelijks te stuiten. De afgelopen weken doken ze weer overal in de pers op. Lust For Life was bij hun optreden in Paradiso en was erg enthousiast: "bruisende, enthousiaste club" en "onontdekte diamantjes" Op 4 september staat Saint Jude op Blues Rock Tegelen en ze zijn daarna terug voor shows in november en december. Er is ook hevige belangstelling van onze oosterburen waar gefluisterd wordt over hun deelname aan een groot tv programma.

Trower power!

Robin Trower's carrière omspant ondertussen ruim 40 jaar. Eind jaren '60 maakte hij deel uit van het legendarische Procol Harum. Hij werd vaak 'de witte Jimi Hendrix' genoemd, vanwege de overeenkomsten in hun gitaarspel. Trower toert regelmatig door de States, waar hij al jaren woont. In Europa is hij niet vaak te zien en nog minder in Nederland. Begin september is het eindelijk weer zo ver en is hij met zijn band voor drie shows in het land. Mis ze niet!

24-karaats goud

De peso is tegenwoordig niet veel waard, maar de band 24Pesos stijgt momenteel snel in waarde. De Britse band is op dit moment een van de snelst rijzende blues/roots acts in de UK. Ze klinken alsof ze uit het zuiden van de VS komen, maar komen gewoon uit London. Blues Matters had het over "Fast furious and a whole lot of fun". Vier zeer gelouterde muzikanten die gespeeld hebben bij ondermeer Imelda May, Paul McCartney en Paloma Faith. In oktober komt het tweede album "Busted Broken and Blue" uit en in december zijn ze in Nederland en België te bewonderen.

Hofleverancier Tegelen
Al jaren staat er wel een "Bepop act" op Blues Rock Tegelen en soms twee. Dit jaar kunnen we bijna op het predikaat hofleverancier aanspraak maken omdat er drie bands uit onze stal staan: 'oudgediende' Robin Trower, de steeds populairder wordende Dana Fuchs Band en het aanstormende Saint Jude. En dat deze drie bands ook nog eens achter elkaar geprogrammeerd zijn, is vast toeval.

Meer info: www.bepop.nl