bluesrockpagina.nl is een non-profit website. Op de site vind je het laatste blues, rock en bluesrock nieuws, concertfoto’s, een uitgebreide concertagenda, concert- en festivalrecensies, CD/DVD reviews en nog veel meer......
Om de site zo actueel mogelijk te houden zijn wij op zoek naar enkele enthousiaste bluesliefhebbers die het leuk vinden om geheel belangeloos concertverslagen en/of cd/dvd recensies te schrijven.
Interesse...... Neem dan contact met ons op middels het contactformulier!!
Lekker avondje rock (JD Walker) en blues (Veldman Brothers) in The Rambler te Eindhoven!
Op zaterdagavond 6 februari speelde The Veldman Brothers in café The Rambler in Eindhoven. Nu is Eindhoven voor ons niet zo ver weg, een uitgerekende kans dus om weer eens een avondje lekker te genieten van prima blues van eigen bodem. Maar alvorens het zover is mag de band “JD Walker” het publiek opwarmen. Deze in 1997 opgerichte vijfkoppige band bestaat naast zanger Ron van Casand uit basgitarist Edwin van de Weijdeven, drummer Robert van Dijck en uit twee gitaristen, Jeroen Scheepers en Frank van Gerwen. De bandleden delen een ongeëvenaarde passie voor muziek uit de periode eind jaren zestig, begin jaren zeventig,
De band speelde een zeer verdienstelijke set die zoals verwacht uitsluitend uit covers bestond. Zo hoorden we prima uitvoeringen van o.a. de Cream klassieker “Sunshine Of Your Love”, “Fleetwood Mac’s “Oh Well”, de Iron Butterfly cover “In a Gada da Vida” en de Led Zeppelin hit “Whole Lotta Love” voorbij komen. Stevige rock dus, waarbij de band de orginele sound van hun muzikale helden zo dicht mogelijk probeert te benaderen. In die opzet slaagden ze met vlag en wimpel. Na een uur en een kwartier is hun speeltijd voorbij en beëindigen ze hun set met de Sam The Sham klassieker “Wooly Booly”. Een prima optreden dat voor ons binnenkort een vervolg gaat krijgen want op 27 februari staan ze op het grote podium van de Bosuil te Weert als support-act van Focus.
Na een korte ombouwpauze is het de beurt aan de band waar we eigenlijk voor waren gekomen, The Veldman Brothers. Deze band bestaat uit de broers, zanger/gitarist Gerrit Veldman en harpenist/ keyboardspeler Bennie Veldman, drummer Marco Overkamp en bassist Donald van der Goes. Dit viertal draait alweer een aantal jaren mee in de Nederlandse bluesscene en behoeft voor de meeste bluesfans eigenlijk geen introductie meer.
Vanaf de opener Harponized lukt het hen om het publiek op hun hand te krijgen. In een mum van tijd ging er voor het podium dan ook menig beentje van de vloer. En we kunnen het niet vaak genoeg zeggen… Wat een heerlijke band. Zowel vocaal als instrumentaal zit deze band goed in elkaar. Bennie wisselde zijn mooie spel achter het Hammond orgel regelmatig af met uitstekend bluesharp spel en goede zang. De gitaarsolo’s die broer Gerrit ten gehore brengt zijn zoals altijd met veel gevoel, emotie en virtuositeit gespeeld. De strakke ritmesectie legt daarbij een degelijk fundament onder de nummers.
In ruim twee uur, verdeeld over twee sets, komen er diverse eigen composities voorbij waaronder “All Those People” (helaas zonder reprise), “One More Change” en het jazzy “Everyday I Play The Blues”. Uiteraard schuwt het viertal ook het betere coverwerk niet en horen we o.a. het opzwepende en energieke door Willie Dixon geschreven nummer “Let Me Love You Baby” voorbij komen. Rond de klok van twee uur is het einde daar maar de band mag het podium niet zomaar verlaten en krijgen we nog een drietal covers voorgeschoteld…. de klassiekers “Dust My Broom” van Elmore James, “Manisch Boy/Hoochie Coochie Man” van Muddy Waters en “Who Knows” van Jimi Hendrix, waarin de band nog een keer het onderste uit de kan haalt. Al met al een uitermate geslaagd optreden!!
Foto’s van beide optredens kun je bekijken door HIER te klikken.
Video is gemaakt door Harm Warta... toetsenist X-Ray Blues Band
Met het vastleggen van de legendarische Tex-Mex rockband Los Lobosuit Los Angeles heeft het 14e Ribs & Blues festival tijdens Pinksteren in Raalte een absolute wereldtopper binnengehaald. Het concert van de al decennia actieve band is het enige gratis optreden tijdens een korte tourin mei door Nederland.
Voor het met rond 40.000 bezoekers grootste gratis bluesfestival van Nederland zijn verder ook DeWolff, Brainbox en Ruben Hoeke uit eigen land, de in Wales geboren en in Canada getogen Philip Sayce, en The Brew en Jesse Dee uit de VS vastgelegd.Van Walter Trout (VS), Matt Schofield (UK), Jan Akkerman (NL) en King Mo (NL) stond de komst naar festivalterrein de Domineeskamp in hartje Raalte op 23 en 24 mei al eerder vast.Despeeltijden op eerste en tweede pinksterdag in Raalte worden binnen enkele weken bekendgemaakt.
Al ruim dertig jaar staat Los Lobos garant voor een dampende, swingende en grensoverschrijdende mix van rockabilly, blues, jazz, latin en tex-mex. Het grote publiek kent Los Lobos uit Los Angeles van het inmiddels al lang niet meer representatieve'La Bamba', maar is veel beter te vergelijken met Ry Cooder's recente Amerikaans-Mexicaanse repertoire. De groep zingt zowel in het Engels als in het Spaans en combineert stijlen als country, rock 'n roll, blues, bolero en mariachi met elkaar. De muziekstijl wordt ook wel chicanorock genoemd, verwijzend naar de Chicano's, de naam voor kinderen die in LA geboren zijn uit Mexicaanse ouders. De naam Los Lobos is Spaans voor De Wolven. Los Lobos won drie Grammy’s en kreeg wereldwijde bekendheid met hun remake van het nummer La Bamba van Ritchie Valens voor de gelijknamige film uit 1987. Het nummer werd in veel landen een nummer 1-hit, waaronder de VS en Nederland.De groep speelt inmiddels al heel lang broeierige, rauwe Americana. Net zoals de Mexicaanse gemeenschap een prominente rol inneemt in de Amerikaanse samenleving neemt ook deze oervorm van blues gecombineerd met salsa en folk een belangrijke plaats in binnen de muziekcultuur van de zuidelijke Amerikaanse staten.
Philip Sayce is geboren in Wales, opgegroeid in Canada en woont nu in de VS. In zijn jonge jaren werd Philip beïnvloed door Jimi Hendrix, Albert King, Buddy Guy, Jeff Healey en Stevie Ray Vaughan. De Canadese Jeff Healey lijfde Philip op jonge leeftijd in en toerde een kleine 3,5 jaar waarin men o.a. het Montreux Jazz Festival aan deed. Hierna werd Philip de vaste gitarist in de band van Melissa Etheridge waar hij op diverse albums is te horen. Het solo debuut, The Philip Sayce Group’ dateert alweer uit 1996, gevolgd door Peace Machine in 2005 en Silver Wheel Of Stars in 2007.
Brainbox, een van de meest legendarische bands uit de geschiedenis van de Nederlandse popmuziek, komt net als in 2003 ook naar Ribs & Blues. Kaz Lux, dé stem van Brainbox, blies de groep dit jaar weer nieuw leven in. Naast de karakteristieke zanger maken ook de oorspronkelijke bandleden Rudy de Queljoe (gitaar), John Schuursma (gitaar) en Pierre van der Linden (drums) deel uit van deze bijzondere reünie. Bassist Cees van der Laarse maakt het vijftal compleet. Tijdens de concerten zal Brainbox een ‘best of show’ presenteren. Het eerste optreden was in januari in De Lantaarn in Hellendoorn. Brainbox maakte eind zestiger, begin zeventiger jaren grote indruk met een stijl die het midden houdt tussen (blanke) blues, psychedelica en pop. Nummers als ‘Down Man’, ‘Dark Rose’, ‘Summertime’, ‘The Smile’, ‘Between Alpha And Omega’ en ‘Sea Of Delight’ staan te boek als klassiekers.
DeWolff is een driekoppig rockmonster dat rechtstreeks uit de Limburgse Keutelebeekdelta is gekropen om de wereld een flinke pot rauwe, psychedelische sixtiesbluesrock te serveren. Gewapend met een schreeuwend Hammond-orgel, een vette, krijsende gitaar, denderende drums en een soulvolle stem nemen de mannen van DeWolff je mee terug naar de jaren '60 en '70, toen bands als Led Zeppelin, Cream, Pink Floyd en Deep Purple hun hoogtijdagen vierden.DeWolff is opgericht in 2007 in Geleen en bestaat uit Pablo van de Poel, broer Luka van de Poel en Robin Piso. In september 2008 kwam DeWolff's eerste EP genaamd "DeWolff" uit. Na meer dan 100 liveshows, veel euforische recensies en na drie keer bij De Wereld Draait Door en twee keer in Paradiso te hebben gespeeld, kwam in oktober 2009 de debuutplaat "Strange Fruits and Undiscovered Plants’uit. DeWolff is een absolute live-sensatie: hun deels geïmproviseerde nummers duren live soms wel 15 minuten.
Jesse Dee uit Boston zingt als Otis Redding of Solomon Burke. Maar hij kan nog meer. Op zijn debuut-cd Bittersweet Batch goochelt deze blanke soulboy met verschillende muziekgenres.'Soul muziek heeft me altijd meer aangetrokken dan welke muziek dan ook', zegt Jesse Dee uit Boston. Hij wordt geinspireerd door grote soulnamen als Otis Redding, Sam Cooke, Etta James, Al Green, maar ook door new wave artiesten zoals James Hunter, Amos Lee en John Legend.Op zijn debuutalbum zingt hij met een buitengewone expressie in zijn stem, vol van emoties. Tijdens zijn studie aan de MassArt (Massachusetts College of Art and Design) speelde Jesse Dee in de band Decifunk, gevolgd door de band The Dirty Whites. Daarna richtte hij zijn eigen band op met gitarist Matthew Joy, bassist Jim Larkin, en drummer Matt “Pie’’ Beaulieu. Zij spelen ook op zijn debuutalbum mee.Jesse, die al in het voorprogramma heeft gestaan van Al Green, is ook mede-oprichter van de Sea Monsters, een populaire clubband die hij samen met Christian McNeill startte.
De Ruben Hoeke Band is een Nederlandse 4-mans formatie met een repertoire van stevige rhythm & blues, boogie, soul en vette, opzwepende rock. Met hun enthousiaste wervelende podium-presentatie heeft de band snel een eigen plek in de Nederlandse en buitenlandse muziekscene verovert en zet menig zaal en festival in vuur en vlam. In zanger Frank van Pardo, drummer Arjen Knaap en bassist Ralph de Lange heeft Ruben Hoeke zijn solide basis gevonden. In 2008 wordt Ruben door zijn collega muzikanten verkozen als Nederlands Beste Gitarist. Ruben Hoeke begint op 14-jarige leeftijd met gitaar spelen en in 2004 richt hij zijn eigen band op.
The Brew ( Grimsby, Groot-Brittannië) is een van de meest opwindende en besproken bands van deze tijd. Het powerrocktrio heeft eenaparte samenstelling. De twintigjarige gitarist Jason Barwick wordt alvergeleken met Jimi Hendrix en Jimmy Page. Drummer Kurt Smith is een jaartje ouder maar wordt de ‘Bruce Lee of the Drum Kit’genoemd. Tenslotte is er de ervaren Tim Smith,de vader van Kurt, die bas speelt en zingt. De groep is beïnvloed door de muziek uit de jaren ´60 en ´70 en speelt zeer energieke bluesrock. The Brew probeert zo dicht mogelijk bij de sound van bands als The Who en Led Zeppelin in de buurt te blijven maar voegt hier nog wat Wolfmother, Kula Shaker en onvervalste blues aan toe.Die is overduidelijk overgoten met een jaren zestig-sausje, maar ook doordrenkt met Amerikaanse invloeden. Hun grootste helden zijn Stevie Ray Vaughan en Jimi Hendrix.
Nieuws van Rosblues, waaronder voltallige line-up Rosblues 2010 bekend!
Zet alvast in jullie agenda, Rosblues 2010 is op 30 oktober. Natuurlijk hebben we eerst nog “Rosblues Extra” op 6 maart met Mirage ( Fleetwood Mac Tribute ) en The dIRE sTRATS een Dire Straits tribute.
Daar is een extraatje bij gekomen, beide bands spelen 2 sets van ongeveer 50 min. Er zijn dan 2 pauzes die gevuld zullen worden door Renee van Dinter, een jonge talentvolle zangeres met eigen werk die je doet denken aan iemand als Anouk. We geven daarmee nieuw talent uit onze eigen regio een kans zicht te tonen aam het publiek. Dan volgt er nog een “Rosblues Special” op 19 juni waar we na 6 maart mee voor de dag zullen komen.
De line up van Rosblues 2010 is rond.!!!!
Het heeft wel de nodige moeite gekost maar we zijn er in geslaagd om weer een aantal topartiesten op het podium in de Kentering te krijgen. Binnenkort zal er nog bericht volgen met meer informatie over de betreffende bands, en zal ook de website van Rosblues aangepast worden, maar we willen de line up al bekend maken.
Hoofdpodium:
Ian Siegal band
Danny Bryant’s RedeYeband
Ten Years After
Foyerpodium:
Bas Kleine & His Harmaniacs
We zullen jullie op de hoogte houden over de ticketverkoop en verder nieuwsfeiten omtrent Rosblues 2010.
We hebben weer fijn bluesnieuws te melden! Op zaterdag 6 maart a.s. is onze jaarlijkse grote Moulin Blues pre-party. Met gepaste trots presenteren wij op deze avond:
Rusty Roots (B) en The Duke Robillard Band (USA)!
Ja je leest het goed, als extraatje in ons jubileumjaar komt de enige echte Duke Robillard met zijn band alvast naar Ospel! Met in zijn band o.a. Doug James op sax.
Komt dus allen naar zaal Het Peeljuweel in Ospel. Aanvang 20.30 uur, entree slechts 10 euro!
Jubileumboek 25 jaar Moulin Blues
Ter gelegenheid van ons jubileum brengen we een speciaal boek uit: 25 jaar Moulin Blues historie verpakt in een schitterend boek vol met feiten, verhalen, interviews, anekdotes en natuurlijk heel veel foto's! Het boek zal slechts in beperkte oplage worden gedrukt, dus grijp alvast je kans en reserveer alvast een exemplaar. Ga naar de website of klik hier.
Win kaarten voor Dirty Sweet in de Effenaar
Dit jaar weer op Moulin Blues, maar op vrijdag 9 april ook in de Eindhovense Effenaar: Dirty Sweet.
Wij mogen 2 x 2 kaarten weggeven voor dit concert! Stuur het antwoord op de volgende vraag naar
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
: welke beeltenis staat bij de zanger van Dirty Sweet groot op zijn rug getatoeëerd? De winnaars krijgen automatisch bericht.
Op zaterdag 27 maart vindt er in de theaterzaal van DOK6 te Panningen een bluesavond plaats, met een line-up om van te smullen. De liefhebber weet waar hij moet zijn deze avond!
De avond zal geopend worden door bluesrock formatie La Grange. Met werk van o.a. Walter Trout, Stevie Ray Vaughan, John Mayer, Gary Moore en Poppa Chubby en een enthousiaste podiumpresentatie zetten ze de zaal in vuur en vlam.
Wanneer La Grange de zaal heeft opgewarmd is het de beurt aan The Electrophonics. The Electrophonics is een Nederlandse bluesgroep die reeds op mening klein en groot podium (o.a. Belgium Rhytm & Blues Festival, Moulin Blues en North Sea Jazz) hebben gestaan. De zevenkoppige formatie is een swing-jump R&B band in retrostyle, met een vette knipoog naar de jaren vijftig. Verwacht een groot swingend feest waar je niet bij stil kunt staan!
De eer om de avond af te sluiten gaat naar de Belgische band Blues Lee. Blues Lee is al een oude rot in het vak, maar nog altijd vernieuwend. In het verleden hebben ze o.a. al gestaan op het Belgium Rhytm & Blues Festival en worden sindsdien vaak omschreven als de beste bluesact van Belgie. De muziek die ze maken is in de traditie van de grote T-Bone Walker: Spitse lyrics, de juiste looks, storytelling, harmony vocals en dansbare grooves…anders gezegd: Feel Good Music!
Om 19.30 uur zal de zaal open gaan en om 20.30 uur vangt de eerste band aan. Tickets kosten € 10,00 in de voorverkoop en € 12,50 aan de avondkassa.
Gelet op mijn leeftijd heb ik al vaak gehoord dat ik een ‘aparte’ smaak heb. Anderen, vooral klasgenoten, doen mijn muzieksmaak vaak af als ‘ouwelullenmuziek’ Als deze laatste opmerking naar mijn kop wordt geslingerd, ga ik hier vaak fel tegenin door te zeggen dat ze niet weten wat echte muziek is. Dit komt naar mijn mening doordat de jonkies van deze generatie niet in aanraking komen met de ‘echte’ muziek. Met deze ‘echte’ muziek bedoel ik niet alleen The Blues, maar ook andere goede muzikale alternatieven zoals: country, hardrock en Ierse muziek. Al is het natuurlijk het mooiste als zij gaan luisteren naar de muziek die aan de basis staat van de hedendaagse popmuziek. Maar de missie om de jonge generatie goede muzikale kennis bij te brengen, lijkt al bij voorbaat gedoemd te mislukken. Nu ben ik van nature een pure optimist, maar betreffende dit onderwerp moet ik lang nadenken voordat ik enige lichtpunten kan ontdekken. Voor degenen die denken dat ik een vreugdeloze doemdenker ben, kan ik het volgende praktijkvoorbeeld voorschotelen:
Afgelopen woensdag zat tijdens een lesuurtje waarin zelfstandig gewerkt moest worden naar de muziek te luisteren die via mijn draagbare muziekspeler, mijn oren in werd geperst. Op een gegeven moment was het nummer ‘Nights in white Satin’ aan de beurt. Aangezien ik niet de verwachting had dat iemand van mijn klasgenoten dit nummer zou kunnen, zei ik tegen een docente van middelbare leeftijd dat zij dat nummer wel zou kennen. Natuurlijk kende ze deze klassieker en zij was daarnaast van mening dat iedereen het zal kennen als het gehoord wordt door die mensen. Omdat het daadwerkelijk om een muzikale klassieker gaat, begon ik toch aan mijn eerdere standpunt te twijfelen. Om vast te stellen hoe het met de muziekkennis van de jongeren in zijn algemeenheid gesteld was, nam de docente de proef op de som.
Via internet werd de videoclip van het beroemde lied van The Moody Blues gestart, waarna na één minuut werd gevraagd of dat iemand het nummer kende. Datgene waar ik vooraf al bang voor was, gebeurde daadwerkelijk: Op de vraag werd, op één uitzondering na, ontkennend gereageerd. Ditzelfde gebeurde toen ‘Stairway to heaven’ werd afgespeeld. De docente reageerde net zoals ik verontwaardigd en vroeg aan de klas hoe het komt dat zij deze muzikale klassiekers niet kenden. Ik maakte ook in het Led Zeppelin-verhaal de enige uitzondering. Als klap op de vuurpijl werd er door velen ook ontkennend gereageerd. Toen er door de docente werd gevraagd of dat er mensen tijdens de afgelopen feestdagen naar de Top 2000 hadden geluisterd. Velen vonden het saaie muziek of erger nog: Ze hadden nog nooit van ‘De lijst der lijsten’ gehoord.
Achteraf gezien werden mijn vooroordelen dus bevestigd en dit vond ik een treurige conclusie. De jongere generatie is over het algemeen alleen maar geïnteresseerd in de muziek die in het heden de charts bepaald. Deze lijsten trouwens wel gemakkelijk samen te vatten: Hip-Hop/R&B muziek of natuurlijk de hersenloze Nederlandse Volksmuziek die naar mijn mening alleen maar leuk kan zijn als men te diep in het glaasje heeft gekeken. Wat ik me geregeld afvraag is of dat er een nieuwe soort mens is ontstaan die immuun is geworden voor echte kwaliteitsmuziek. Neem bijvoorbeeld de legendarische filmopnames van Woodstock. Mensen waren in een pure hemel van muziekgenot en gingen los op de muziek van onder andere Jimi Hendrix, Ten Years After en Joni Mitchell.
De specifieke gedachte die dan in me opkomt is: Als men de mensen die nu naar de hedendaagse popmuziek luisteren, 41 jaar terug in de tijd zal plaatsen op het eerdergenoemde muziekfestival, zullen die mensen evenveel genieten van de muziek als de feestgangers van toen? Zoals al eerder gesteld, is hoop op een goed resultaat in de missie om de jongere generatie wat goede muziek bij te brengen bijna vervlogen. Ik heb mezelf er denk ik maar bij neer te leggen dat er buiten mijn huis een muzikaal milieu draaiende is, waarin de teksten van de muziek hoofdzakelijk bestaan uit makkelijk te verzinnen woorden zoals fuck fuck, yeah yeah en yo yo. Daarnaast wordt deze muziek beleefd door één of beide op halfspastische manier heen- en weer te bewegen en ondertussen de eerder genoemde kernwoorden te wauwelen. Van dit alles krijg ik 'The Blues' in z’n zuiverste vorm.
BLUESinWIJK is genomineerd voor 'de Kei' van Utrecht 2010!
De Kei van Utrecht is een provinciale prijs voor de amateurkunst. Het is een prijs ter bevordering en waardering van de amateurkunst in de provincie Utrecht. De prijs wordt uitgereikt aan verenigingen of personen die iets bijzonders binnen de amateurkunst in de provincie Utrecht doen of hebben gedaan. De prijs wordt gefinancierd door de provincie Utrecht en georganiseerd door ZIMIHC huis voor amateurkunst. Via een web poll kan iedereen stemmen op zijn of haar favoriete kandidaat. De zes kandidaten die na sluiting van de poll het hoogst zijn geëindigd, gaan door naar de derde ronde. Van de finalisten wordt een korte documentaire gemaakt. Deze wordt van tevoren aan de jury, tijdens de finale aan het publiek, en op RTV Utrecht vertoond. Tijdens een grote finaleshow maakt de jury de drie winnaars bekend. Er is een eerste prijs van 3.000 euro en twee prijzen van 1.000 euro, uit te geven aan een amateurkunstproject of -initiatief waar de winnaar aan meewerkt. Tot 25 februari 2010 kan er gestemd worden via website van RTV-Utrecht, http://www.rtvutrecht.nl
"Een hele eer" vinden de Wijkse Bluesmannen"kennelijk viel onze aanpak in de smaak bij regionaal popconsulent Hans de Vries, die ons voordroeg voor deze prijs. Het doet ons veel genoegen om te zien dat de Blues in Wijk leeft en dat mensen daar waardering voor hebben. Dit is de 3e keer dat Wijkenaren genomineerd worden voor de Kei van Utrecht en het zou toch mooi zijn voor Wijk bij Duurstede, de cultuur inons prachtige oude rivierstadje en natuurlijk voor de Blues als het ons dit jaar wel gaat lukken in de finale te komen en die kei nu eindelijk eens naar Wijk te halen".
BLUESinWIJK is een idee van de Wijkse bluesliefhebbers Frans Hoving, Anton Winkel en Arie verheul. Zij droomden er al jaren van om topblues naar Wijk bij Duurstede te halen. Begin 2009 staken zij de koppen bij elkaar en zochten samenwerking met de Wijkse Stichting JAZZbyDUURSTEDE, die al vanaf 1992 jaarlijks met veel succes een groots en gratis jazzfestval in de Wijkse binnenstad organiseert, waar duizenden mensen kunnen luisteren en kijken naar jazz op verschillende podia. De vrijage met JazzbyDuurstede leidde al direct tot een apart bluespodium waar op 6 juni 2009 bluestoppers als Danny Bryant (UK), Sugar Ray Norcia (USA) en Buddy Whittington(USA/UK) speelden. De BLUESmannen organiseren daarnaast ook eigen producties met topbluesbands zoals op 19 december 2009 deAmerikaanse wonderboy Eric Steckel met de Nederlandse Bas Paardekooper en vanaf 2010 ook een heuse Blues-ACADEMY met lezingen, workshops en films over de blues. Ook het ontwikkelen van lokale en regionale bluesbands staat hoog in hun vaandel. In 2009 gaven zij 2 Wijks-regionale bluesbands letterlijk en figuurlijk een podium en droegen zij bij aan de revitalisering van een oude Wijkse bluesband uit de 70-er jaren. Ook in 2011 stimuleren zij weer enkele lokale en regionale bluesmannen om een bluesband te formeren en op te treden bij BluesinWijkevents. In 2010 staat verder het programmeren van uitsluitend Nederlands/Belgische topbluesbands op het programma van BluesinWijk. Maar liefst 7 bluesbands uit de Nederlandse top-10 ("eredivisie"-niveau dus) komen in 2011 naar Wijk. De Blues is in Wijk door de bluesmannen van BluesinWijk weer springlevend.
Jethro Tull komt voor een exclusief concert naar 013 ,Tilburg!
De progressieve rockband Jethro Tull komt terug naar Nederland. De groep rond frontman Ian Anderson komt op woensdag 19 mei voor een exclusief concert naar 013 te Tilburg.
De muziek van het gezelschap is herkenbaar aan de opmerkelijke zangstijl en het unieke dwarsfluitwerk van de Schotse voorman Ian Anderson, aan de ongewone en vaak complexe liedconstructies en aan de intelligente teksten.
Hun muziek, gestart als bluesband met een experimentele inslag heeft onomstotelijk invloeden van klassieke muziek, hardrock en alternatieve rock, alsmede Aziatische en Keltische folkmuziek. Hierdoor is het zeer moeilijk andere muzikanten aan te wijzen die soortgelijke muziek maken. Meer dan andere rockbands staat hun muziek apart van de overige rockmuziek.
Opvallend kenmerk van Jethro Tull is dat voorman Anderson bijna alleen akoestische instrumenten speelt. Hij speelt voornamelijk dwarsfluit en akoestische gitaar. Anderson schrijft het verschil tussen hun muziek en dat van andere progrock bands onder meer toe aan Jethro Tulls afkeer van drugs. Terwijl andere bands hen in de beginjaren nog beïnvloeden, ontwikkelden ze snel een unieke, altijd herkenbare sound.
Min of meer bewust kiest Anderson ervoor om in de slipstream van de popwereld te blijven. Een beetje in de luwte maar altijd aanwezig, zou de band volgens hem artistiek op de been houden. Over het algemeen kreeg de band door de jaren heen vaak overweldigend goede kritieken. Ze staan bekend als excentriekelingen, topmuzikanten en mensen met humor. Ian Anderson laat via zijn teksten al weten dat hij een taal-alchemist is en doet daar verbaal tijdens zijn concerten nog een schepje bovenop.
bluesrockpagina.nl is een non-profit website. Op de site vind je het laatste blues, rock en bluesrock nieuws, concertfoto’s, een uitgebreide concertagenda, concert- en festivalrecensies, CD/DVD reviews en nog veel meer...... 
Met het vastleggen van de legendarische Tex-Mex rockband Los Lobos
Zij spelen ook op zijn debuutalbum mee.
Zet alvast in jullie agenda, Rosblues 2010 is op 30 oktober. Natuurlijk hebben we eerst nog “Rosblues Extra” op 6 maart met Mirage ( Fleetwood Mac Tribute ) en The dIRE sTRATS een Dire Straits tribute.
Moulin Blues vrienden,
Op zaterdag 27 maart vindt er in de theaterzaal van 
Gelet op mijn leeftijd heb ik al vaak gehoord dat ik een ‘aparte’ smaak heb. Anderen, vooral klasgenoten, doen mijn muzieksmaak vaak af als ‘ouwelullenmuziek’ Als deze laatste opmerking naar mijn kop wordt geslingerd, ga ik hier vaak fel tegenin door te zeggen dat ze niet weten wat echte muziek is. Dit komt naar mijn mening doordat de jonkies van deze generatie niet in aanraking komen met de ‘echte’ muziek. Met deze ‘echte’ muziek bedoel ik niet alleen The Blues, maar ook andere goede muzikale alternatieven zoals: country, hardrock en Ierse muziek. Al is het natuurlijk het mooiste als zij gaan luisteren naar de muziek die aan de basis staat van de hedendaagse popmuziek. Maar de missie om de jonge generatie goede muzikale kennis bij te brengen, lijkt al bij voorbaat gedoemd te mislukken. Nu ben ik van nature een pure optimist, maar betreffende dit onderwerp moet ik lang nadenken voordat ik enige lichtpunten kan ontdekken. Voor degenen die denken dat ik een vreugdeloze doemdenker ben, kan ik het volgende praktijkvoorbeeld voorschotelen:
De Kei van Utrecht is een provinciale prijs voor de amateurkunst. Het is een prijs ter bevordering en waardering van de amateurkunst in de provincie Utrecht. De prijs wordt uitgereikt aan verenigingen of personen die iets bijzonders binnen de amateurkunst in de provincie Utrecht doen of hebben gedaan. De prijs wordt gefinancierd door de provincie Utrecht en georganiseerd door ZIMIHC huis voor amateurkunst. Via een web poll kan iedereen stemmen op zijn of haar favoriete kandidaat. De zes kandidaten die na sluiting van de poll het hoogst zijn geëindigd, gaan door naar de derde ronde. Van de finalisten wordt een korte documentaire gemaakt. Deze wordt van tevoren aan de jury, tijdens de finale aan het publiek, en op RTV Utrecht vertoond. Tijdens een grote finaleshow maakt de jury de drie winnaars bekend. Er is een eerste prijs van 3.000 euro en twee prijzen van 1.000 euro, uit te geven aan een amateurkunstproject of -initiatief waar de winnaar aan meewerkt. Tot 25 februari 2010 kan er gestemd worden via website van RTV-Utrecht, 
De progressieve rockband 