CD Recensie: Twelve Bar Blues Band - Life Is Hard
Recordlabel: eigen beheer / Releasedatum: 27 mei 2012
Recensie: Babs
Sinds haar oprichting in 2005 is het de Twelve Bar Blues Band (kortweg 12BBB) behoorlijk voor de wind gegaan, en zijn ze een vaste waarde in het Nederlandse blues circuit. De band speelt voornamelijk eigen werk en haalt daarbij haar inspiratie uit de Chicagoblues. Naast zanger, mondharpspeler Jan J. Scherpenzeel, alias J.J. Sharp bestaat de band uit gitarist Kees Dusink, bassist Patrick "Sideburn" Obrist, drummer “Wild” Marcel Bakker en gitarist Randy Pears. 12BBB heeft de afgelopen jaren drie cd’s, The Blues Has Got Me, Email From Heaven en Key To Your Heart uitgebracht. Deze cd's zijn door pers en fans met lovende kritieken ontvangen.
Onlangs heeft de band haar vierde cd, met de titel “Life Is Hard” afgeleverd, die uit zes eigen nummers (allen van de hand van Jan J. Scherpenzeel en Kees Dusink) en vier covers bestaat. Het album is opgenomen in de Beaufort Recording Studio, waar ook de drie voorgaande succesvolle albums zijn opgenomen.
Het album opent sterk met Bluesman, een uptempo bluessong waarin Kees zijn specialiteit laat horen, de slide- gitaar. Op Why Are People Like That, een door Bobby Charles geschreven bluesnummer, neem Jan Scherpenzeel met mooie bluesharp- en soulvolle zangpartijen het heft in handen. Op de country getinte bluessong Don’t Ask Me Why laat Randy Pears horen dat hij minstens net zo'n goede gitarist als Kees Dusink is.
In de door Fred James en Mary-Ann Brandon geschreven titelsong Life Is Hard haalt J.J. Sharp het maximale uit zijn stem en bluesharp, en de schitterende gitaarpartijen van Kees Dusink doen de rest. Erg mooi is het zeven en een halve minuut durende nummer Sometimes You Win Sometimes You Lose, waaraan ieder bandlid zijn eigen stijl of saus toevoegt. Van hetzelfde laken en pak is het nummer Living In Your Own Cell.
Ook de Robert Johnson cover Me And The Devil Blues dat gedeeltelijk akoestische (mondharp, gitaar en zang) en met band is opgenomen is erg lekker. Opvallend is de Eric Clapton / Robert Cray cover Old Love, dat met sterke gitaarsolo’s en een goed gedoseerde mix van basgitaar, drums en zang een pareltje is. Met de laatste twee nummers, het up-tempo Turn The Lights Down Low en het funky You've Got To Move wordt de cd afgesloten.
Kortom.. een topschijf die mijn inziens nog mooier als zijn drie voorgangers is. De nieuwe nummers zijn zowel textueel als muzikaal goed tot geniaal. Prachtig gedaan heren!
Tracklist
01 Bluesman
02 Why Are People Like That
03 Don't Ask Me Why
04 Life Is Hard
05 Sometimes You Win Sometimes You Lose
06 Living In Your Own Cell
07 Me And The Devil Blues
08 Old Love
09 Turn The Lights Down Low
10 You've Got To Move
Reacties