Column Lightning D: FisCaal geplukt
Het ijs is weer gesmolten en de polders zijn weer sneeuwvrij. Mijn hond is de enige die het bij ons thuis betreurd geloof ik, want wat had die een plezier! Als ik opstond om naar de keuken of het toilet te gaan stond hij al vrolijk kwispelstaartend op de mat en hunkerend naar de kapstok te kijken waar zijn riem hangt. Direct als ik na het uitlaten verkleumd thuis kwam en bij hem de ijspegels uit zijn sikje en wollen pootjes wreef met een warme doek die daarvoor over de verwarming hangt, trippelde hij naar de schuifpui en bleef dan hunkerend naar de sneeuw in de tuin kijken. Hij kan daar zo lang zitten, dat zelfs ons “eigen”roodborstje dat bij ons overwinterd in de tuin er niet meer van opvliegt en hem met zijn grote ronde oogjes aankijkt. Het diertje heeft bij ons een soort all inclusive overwintering. Mevrouw D is nou eenmaal de moeder van alles wat, vliegt, loopt, en zwemt..
Ik kan helaas niet zelf meer schaatsen, ik ben door mijn zeer zwakke enkels nooit een echte crack geweest maar deed het wel heel erg graag. De ijspret in mijn sloot en singelrijke omgeving was al snel aan de gang, en de aan de singel gelegen tuinen waren allemaal verlicht, zodat de sfeer echt ouderwets gezellig was. Opeens krijg ik trek, de smaak en de lucht van chocolademelk, komt me tegelijk met mijn jeugd herinneringen naar boven. En dan niet de laffe chocomel in de magnetron variant maar die van de “echte”, zoals chinezen hun theeritueel hebben, was dat voor mij het chocolademelk maken.
In de vierkante bus (buiten mijn bereik op de 2e plank in het buynzeel keukenkastje) zat aan de bovenkant een rond gat afgesloten met een blikken deksel. Open-gewrikt met de achterzijde van een eetlepel kwam er een bittere-chocolade lucht van de papierdroge poeder die om contact met de blikken binnenzijde te voorkomen was verpakt in een speciaal papieren zakje met een wasachtige binnenkant. Met een theelepeltje deed je dan een paar schepjes in een beker, dan twee of als je de kans kreeg drie schepjes suiker waarna e.e.a. door elkaar werd geroerd. Dan een scheutje koude melk, de massa tot een papje roeren, terwijl de melk op het gas staat om net voor de kook te worden afgezet ( ik gruw van de kook smaak en van vellen helemaal) en dan als de melk heet is die langzaam opschenken en al roerend de beker vullen.
Er was nog iets met die bus! En wonderlijk hoe de gedachten van een mens afdwalen van een oorspronkelijke impuls. Op die bus stond een verpleegster met een dienblad waar op zo'n zelfde bus cacao stond Op dat busje stond een verpleegster die een.... enz. Ooit stond ik in een wegrestaurant in het toilet. En terwijl ik mijn handen stond te wassen keek in de spiegel, en zag mezelf in de spiegels aan de andere kant achter me en keek in een bodemloze put van herhaling. Verbaasd vraag ik me zelf af welke informatie die hele gedachtestroom op gang heeft gebracht en concentreer me op de beelden van de TV die aanstaat en zie het verband. Ik hoor een man praten over regeringsmaatregelen verzwaring van de belastingdruk. Wellicht moet ik die informatie met bovenstaande even voor jullie lezers met elkaar in verband brengen. Althans op de wijze zoals die mij invalt. Wij betalen belasting over ons inkomen. Terecht want we hebben met zijn allen verplichtingen, en daar moeten dus inkomsten tegenover staan. Met dat netto geld gaan we dingen kopen, voedsel, kleding en huishoudelijke apparatuur. Maar daar over betalen we B.T.W. belasting toegevoegde waarde. Om precies te zijn 20 % dus 1/5.
Maar dan hebben we gespaard en gaan een auto kopen! Dus is daar van 20 % belasting toegevoegde waarde. Nou nee was dat maar waar. Een dergelijk bezit is volgens onze bestuurders zo uniek dat de regering op de oorspronkelijke prijs van de fabrikant de BTW heft maar over die zelfde basis prijs maar liefst ruim 40 % BPM heffing oplegt. Vervolgens gaan we om op de weg te mogen naast de gelukkig verplichte verzekering ook motorrijtuigen belasting betalen. Om te kunnen rijden hebben we brandstof nodig die door onze bestuurders ruimhartig wordt belast met meer dan driemaal de kostprijs. Als de banden versleten zijn gaan we nieuwe kopen maar die zijn uiteraard belast met 20% btw en? Ja u begrijpt het al, er dient een verwijderings- bijdrage te worden betaald want de regering wil wat terug om het milieu een beetje te ontzien. (betaald vuil verbranden uit Italië levert geen co2 uitstoot op zolang het uit Napels komt natuurlijk) En allemaal betaald van dat reeds met minimaal 40% afgeroomd inkomen.
Omdat ik toch met mijn laptop op schoot zit, en me bedenk dat we kennelijk toch wat anders in elkaar steken dan onze Griekse Europa-genoten, voor wie belasting ontduiken als een nationale sport wordt gezien, en getolereerd toets ik in de zoekbalk in Nederland, Belasting, Historie. Wat ik vind is dat de hertog van Alva in 1569 een belasting invoerde op alle roerende goederen, en dat die maatregel de aanleiding was van de tachtigjarige oorlog, en daar heb ik ook geen zin in. Ik denk dat de tijd om in lompen gehuld als geus met een scheepsmast op een stadspoort te gaan staan beuken om er een eind aan te maken voorbij is. Opstand en geweld zijn zo wie zo al niet mijn ding zal ik maar zeggen.
Ik klik mijn bank pagina open teneinde wat betalingen te doen, en opnieuw sluimert er een kriebelig gevoel van onbegrip door me heen als ik de aanslag zie. Heffing van het waterschap betreffende rioolwater voor het adres van mijn elders in het dorp gelegen garagebox? Een tussenruimte in een rijtje van 10 boxen van 20m2 zonder stroom of water, dat kan alleen maar een vergissing zijn. Maar er is er gelijktijdig nog een aanslag bezorgd van 2010. Toch maar even bellen. En ja hoor, het klopt! Want ik moet betalen voor het regenwater dat op mijn eigendom beland en dan via de regenpijp in het riool stroomt. En ja meneer, en inderdaad dat hebben we dit jaar besloten, maar gelijk met terugwerkende kracht in te laten gaan! Oké nog steeds geen behoefte de scheepsmast te voorschijn te halen. Ik begin de moed op te geven. Net als je voor te stellen hoever die verpleegster op die bus cacao wordt herhaalt, of je eigen spiegelbeeld in de toiletruimte te tellen is het beter het fenomeen maar gewoon als bestaand te accepteren.
Kijk, wegenbelasting op mijn motor die ik afgelopen jaar niet kon berijden door de rugpijn. Dat is een keuze, net als de accijns op de hoeveelheden tabak die ik me heb gegund destijds, en die op de wijn en biertjes die ik regelmatig nuttig. Of de dikke, liefst vier wiel aangedreven auto's. Maar regenwater op het dak van mijn garage, ik weet het niet. Ik neem een borrel! En heb geen trek meer in ouderwetse chocolademelk. De hele historische overpeinzing kan me gestolen worden, en als ik, die als enige in het park en op straat, gewapend met een rol plastic zakjes de drollen van mijn hond opruim, moedeloos € 68,= overmaak voor de gemeentelijke hondenbelasting, denk ik terwijl ik de tweede borrel inschenk. Ik ben geen watergeus die in opstand komt, ik ben verdorie een patriot!
Lees meer ...