Concertverslag: The Nimmo Brothers spelen een uitmuntende, energieke show in de Bosuil, Weert!
The Nimmo Brothers + support-act The Breez
Vrijdag 11 mei 2012 / Muziekcentrum de Bosuil, Weert
Recensie + foto's: Ton & Babs
Muziekcentrum de Bosuil had deze vrijdag de Schotse topband The Nimmo Brothers op het podium staan. De in Glasgow geboren en getogen Alan en Stevie Nimmo zijn twee blues brothers die je tot de beste moderne bluesgitaristen uit het Europese circuit kunt rekenen. In 1997 richtten zij The Nimmo Brothers op en al snel waren ze graag geziene gasten op de diverse clubcircuits en festivals, waaronder Bospop en het Kwadendamme bluesfestival.
Maar alvorens de Nimmo Brothers aan hun show beginnen mag de band The Breez het publiek opwarmen. Deze uit Sittard afkomstige formatie bestaat uit gitarist Roy Tokaya, zanger Karel Verspaget, toetsenist Jan 'Mo Jones' van den Burght, bassist Rien Boerenkamp en drummer Henk van Schijndel. The Breez is sinds 1984 actief aan het rockfront en hebben in het verleden als support-act gefungeerd voor o.a. Uriah Heep, Y&T, Saxon, Thin Lizzy, Ten Years After, Pat Travers en Status Quo. De band speelde voornamelijk covers waaronder, Call Me The Breeze (J.J. Cale), Lay Down Sally (Eric Clapton), After Midnight (J.J. Cale) Stand By Me (Ben E. King) Need Your Love So Bad (Peter Green) en Sweet Home Alabama (Lynyrd Skynyrd). De blues, rock en southern-rock van de band werd professioneel gespeeld en viel goed in de smaak bij het publiek. Een prima begin van de avond dus!
Na een korte ombouwpauze betreden de broers Alan en Stevie, gewapend met Gibson en Fender gitaren, met drummer Dave Raeburn en bassist Mat Beable het podium van de Bosuil, en wordt er gestart met Never Gonna Walk On Me, een nummer van hun onlangs uitgekomen cd Brother To Brother. Het geluid is snoeihard maar uitstekend. We zijn getuige van één van de meest energieke shows die we de laatste jaren hebben gehoord en gezien. Met vette riffs en vlijmscherpe gitaarsolo's zorgden zij ervoor dat de Bosuil binnen no-time op haar grondvesten stond te schudden. Alan en Steve zijn twee voortreffelijke gitaristen die goed op elkaar zijn ingespeeld maar ook vocaal hun mannetje staan. Ondersteund door de superstrakke ritmesectie klinkt het geheel overweldigend. Geen overdaad aan technische liflafjes maar gewoon recht voor zijn raap, ruige, eerlijke maar vooral heerlijke bluesrock.
Naast ouder werk, waaronder Flat Broke en het schitterende Long Way From Everything, waarin Alan met onversterkt elektrisch gitaarspel het publiek weet stil te krijgen worden er veel nieuwe nummers van de onlangs uitgekomen cd, Brother to Brother, ten gehore gebracht. We hoorden o.a. Never Gonna Walk On Me, Lady Luck, Still Here Strumming, Waiting For My Heart To Fall en Living Again voorbij komen. Voor alle nummers zie onderstaande setlist. Na anderhalf uur spelen beëindigen ze hun show met een door Marc Benno en Doyle Bramhall I en II geschreven cover Shape I'm In. Maar het publiek wil meer en uiteraard geeft de band hier gehoor aan met het ruim tien minuten durende Black Cat Bone, waarin de broers zij aan zij op elkaars gitaar een spetterende solo spelen. We kunnen terugkijken op een meer dan geslaagde avond. Na afloop hoorden we uitsluitend zeer positieve reacties van diverse bezoekers.
Het foto-album vind je hier!
Setlist Nimmo Brothers:
Nummers gemarkeerd met * zijn afkomstig van de nieuwe cd Brother To Brother
Never Gonna Walk On Me *
Flat Broke
Lady Luck *
Long Way From Everything
Gotta Slow Down
Still Here Strumming*
For You *
Reason To Believe
Waiting For My Heart To Fall *
Living Again *
If I Could See Through Your Eyes
The Shape I’m In *
Toegift
Black Cat Bone
Reacties