Concertverslag: John Fogerty in Ziggo Dome, Amsterdam!

Vrijdag 13 juli 2012 / Ziggo Dome, Amsterdam
Recensie + foto’s: Harry Pater

Na het uiteenvallen van Creedence Clearwater Revival tourde voorman John Fogerty tientallen jaren niet in Europa. Pas toen hij in 2000 het voorprogramma van Tina Turner’s afscheidstournee mocht verzorgen kwam hij eindelijk deze kant op. Ik was dan ook een van de gelukkigen die hem toen in het Stadspark in Groningen voor het eerst van mijn leven zag. De eerste keer die stem live horen… als ik eraan terug denk voel ik weer dat kippenvel van die avond! Sindsdien heb ik de man, die eerlijk is eerlijk, een belangrijk deel van mijn muzikale opvoeding en smaak heeft beïnvloed, inmiddels minstens vijftien keer live mogen meemaken. OK, ik ken mensen die hem sinds 1997 meer dan 150 keer hebben gezien, maar die zijn dan ook heel bijzonder (nietwaar, Robert en Petra?)…

Het was mijn eerste bezoek aan de nieuwe Ziggo Dome en eerlijk gezegd heb ik zelden zo’n geweldige concert ambiance meegemaakt. Volop eet- en drinkmogelijkheden buiten de zaal (vergelijkbaar met zalen als de Arena’s in Oberhausen en Keulen) en goede bereikbaarheid, alleen jammer dat de looprichting vanuit de parkeergarage onder het stadion niet duidelijk genoeg is aangegeven èn dat het parkeren zo prijzig is. In het eerder genoemde Oberhausen is dat gewoon gratis!?!

Het geluid stond behoorlijk hard, maar als je altijd al oordoppen gebruikt valt dat minder op en laten we eerlijk zijn: iedereen weet toch dat het luid is in zo’n grote zaal?! Wel was de zang vrij schel, maar de afzonderlijke instrumenten waren goed van elkaar te onderscheiden. En dit constateerde ik op verschillende plekken in de hal, zowel beneden als op de tribunes. Het concert was niet uitverkocht, waardoor de bovenste tribuneringen niet in gebruik waren, maar verder was de zaal vrijwel helemaal vol, met een enthousiast publiek, dat naar hartenlust meezong met vooral de Creedence klassiekers. Tijdens de wat minder bekende, vooral solo, songs was er meer geroezemoes en werd er meer richting de bars of de toiletten gelopen.

Er was maar één minpuntje, namelijk dat hij niet 100% bij stem was, waardoor deze soms een beetje rafelig klonk en hij de echt hoge noten niet helemaal haalde. Pas bij Fortunate Son (bijna aan het eind van het optreden) ging het even mis en moest John even stoppen met zingen, flink adem halen en wat water te drinken. Maar daarna ging hij weer vol vuur verder met waar hij gebleven was! En hij zorgde er tijdens het hele optreden voor dat het publiek luidkeels meezong tijdens de refreinen (hoefde hij zelf even niet te zingen en kon hij op adem komen). En het is nog steeds opmerkelijk dat Fogerty, ook al is hij alweer 67 jaar, nog steeds zo beweeglijk is. Hij spurt nog steeds van links naar rechts over het podium en weer terug, en dat bijna twee uur lang!

De begeleidingsband van John Fogerty heeft de laatste jaren nogal wat wijzigingen ondergaan. Constante factor is powerdrummer Kenny Aronoff, die begin dit jaar nog met Chickenfoot door Europa tourde. Ook bassist David Santos is al langer van de partij, maar de overige muzikanten waren er vier of vijf jaar geleden niet bij. Fogerty’s gitaarspelende zoon Shane is nu vast bandlid, nadat hij in 2010 samen met zijn broertje Tyler steeds op een song meespeelde. Beide broers zitten in de band Steamtrain Mary, waarvan vlak voor het concert een song afgedraaid werd. Gitaristen James Intveld en Randy Kohrs zijn ook uitstekende muzikanten; Kohrs is vooral als slide-gitarist opvallend. En toetsenist Bob Malone geeft bij de meeste songs een mooie invulling van het totaalgeluid.

En John Fogerty zelf… naast zijn karakteristieke stemgeluid is het natuurlijk vooral zijn unieke gitaarsound. Bij elke song wisselt hij van instrument, waaronder verschillende Gibson Les Pauls, Paul Reed Smith Customs en Fender Telecaster en twee akoestische Taylor gitaren. In het intro van Keep On Chooglin’ laat hij even horen waar Eddie Van Halen de mosterd haalt en in het middenstuk stonden alle vier gitaar spelende muzikanten vooraan op het podium, terwijl John ook de mondharmonica nog even bespeelde.

Wel een beetje jammer is dat Fogerty tijdens zijn huidige Europese tournee niet, zoals in Amerika en Canada, een van de klassieke CCR albums in zijn geheel speelt. Daar speelde hij de ene avond Green River compleet en de andere Cosmo’s Factory. Van dit album kwamen Ramble Tamble, Lookin’ Out My Back Door, Who’ll Stop The Rain, Long As I Can See The Light, Up Around The Bend en I Heard It Through The Grapevine voorbij, toch ruim meer dan de helft van de songs op die elpee. Uiteraard werden de overige klassiekers luidkeels meegezongen: Have You Ever Seen The Rain, Midnight Special, Down On The Corner, Bad Moon Rising en natuurlijk de traditionele afsluiter Proud Mary. Van de solosongs blijkt vooral Rockin’ All Over The World erg populair, al zal dat toch zeker komen door de versie van Status Quo die in ons land een grote hit was, in tegenstelling tot het origineel. Hoewel ik liever een Fogerty original had gehoord was de uitvoering van Roy Orbisons Pretty Woman heel goed.

Conclusie: het was een geweldig concert met een in uitstekende vorm verkerende band en prachtige songs. Het publiek in de Ziggo Dome toonde zich zeer enthousiast en dat werkte aanstekelijk op Fogerty, die veel contact zocht en niet alleen met de mensen op de eerste rij! In oktober komt de volgende Fogerty cd uit, Wrote A Song For Everyone getiteld. Hierop Fogerty composities die gedeeltelijk gezongen zijn door andere artiesten als Foo Fighters, Black Keys, Bob Seger, My Morning Jacket, Kid Rock en Keith Urban. Zijn vorige album was The Blue Ridge Rangers Rides Again uit 2008; hierop voornamelijk countryclassics en met enkele gastartiesten. De ware fans wachten met smart op een nieuw album met nieuw Fogerty materiaal, maar wanneer die er zal komen is afwachten…

De band
Kenny Aronoff Drums
Bob Malone Organ
James Intveld Guitar
Randy Kohrs (slide) Guitar
Shane Fogerty Guitar
David Santos Bass

Setlist
Hey Tonight
Green River
Lodi
Lookin' Out My Backdoor
Who'll Stop The Rain
Ramble Tamble
Midnight Special
Born On The Bayou
Hot Rod Heart
Blue Moon Nights
Somebody Help Me
Long As I Can See The Light
I Heard It Through The Grapevine
Gunslinger
Night Time Is The Right Time
Keep On Chooglin'
Have You Ever Seen The Rain
Pretty Woman
Down On The Corner
Up Around The Bend
The Old Man Down The Road
Bad Moon Rising
Fortunate Son

Toegift
Rockin’ All Over The World
Proud Mary

• < Vorige
• Volgende >