Recordlabel: Sony Music Entertainment / Releasedatum: 8 maart 2010
Recensie Babs

Jimi Hendrix is back! Ondanks het feit dat het alweer bijna 40 jaar geleden is dat rocklegende Jimi Hendrix overleden is verschijnt er op 5 maart (een paar dagen voor de officiële releasedatum) toch weer een nieuw album, genaamd “Valleys of Neptune”. Dit album was nog niet voltooid toen Hendrix op 18 september 1970 op 27 jarige leeftijd overleed. Het is nu opnieuw geremasterd en opgepoetst door de geluidstechnicus Eddie Kramer met wie Hendrix toen nauw samenwerkte. Daarnaast is het album mede geproduceerd door Janie Hendrix & John Mcdermott. Het album is het begin van een hele reeks projecten ter herdenking van de veertigste verjaardag van het overlijden van Jimi Hendrix. De uitgave maakt deel uit van het monumentale catalogus project van Sony Music Entertainment en Experience Hendrix LLC.

Het album “Valleys of Neptune”  bestaat uit twaalf nummers, waarvan zeven studio-opnames, die eerder in een andere versie zijn uitgebracht en vijf nooit eerder uitgebrachte songs. Ze zijn op het nummer “Mr. Bad Luck” na, dat volgens het booklet uit 1967 stamt allemaal opgenomen in 1969, een jaar voor de dood van Hendrix. Het album wordt geleverd in een fraaie digi-pack en bevat een booklet die rijkelijk van foto’s en tekst is voorzien.

De cd bevat zonder uitzondering erg goede nummers. De songs die er voor mij het meest uitspringen zijn met name de oudere Hendrix nummers waaronder opener “Stone Free”. Het tempo ligt aanziendelijk lager als op de orginele versie, maar het gitaarspel is goed en de zang van Hendrix is zuiver. Fenominaal is ook de acht minuten durende alternatieve versie van “Red House” die bij vlagen mooi en ingetogen, maar ook opzwepend kan zijn. Zo worden ze vandaag de dag niet meer gemaakt en is zonder twijfel een van de mooiste nummers die op het album staat. Erg goed is ook de inmiddels wel bekende en veel besproken Hendrix single ”Valleys Of Neptunes” dat lekker gitaarlijnen bevat. Maar ook zijn meesterwerk “Hear My Train A Comin’”, “Mr. Bad Luck” en “Fire” springen eruit en zijn voorzien van een portie heerlijke elektrische blues.  

Ik ben ook bijzonder gecharmeerd van de Elmore James cover “Bleeding Heart”. In tegenstelling tot Elmore’s versie wordt deze met snel en scherp gitaarwerk en veel wah wah effect gespeeld.  Ook de instrumentaal gespeelde Cream cover “Sunshine Of My Love” is er een om in te lijsten. Persoonlijk vindt ik de Hendrix versie zonder enige twijfel een van de mooiste die ik ooit heb gehoord. Swingend drumwerk, vervormde baslijnen en niet geheel onbelangrijk, verbazingwekkend gitaarspel… wat Hendrix uit zijn gitaar haalt is werkelijk fenomenaal. Opvallend is de in het nummer verwerkte passage (dat klinkt als scratchen) die in de Cream versie ontbreekt. Ook de nummers “Lover Man”, “Ship’s Passing Trough The Night” en “Lullaby For The Summer” en dan met name het elektrische gitaarwerk weten mij uitermate te bekoren. Afsluiter “Crying Blue Rain” daarintegen begint heerlijk low down en versneld halverwege met speelse gitaarsolo’s die naarmate het nummer vordert steviger worden, maar nergens uit de bocht gaan.

Eindconclusie.... Heerlijk album. De nummers zijn vernieuwend maar klinken tegelijkertijd ook heel vertrouwd.  Het is naar mijn bescheiden mening een zeer goed album die in geen enkele Hendrix collectie ontbreken mag!

Tracklist

01 Stone Free

02 Valleys Of Neptune

03 Bleeding Heart

04 Hear My Train A Comin’

05 Mr. Bad Luck

06 Sunshine Of Your Love

07 Lover Man

08 Ships Passing Through The Night

09 Fire

10 Red House

11 Lullaby For The Summer

12 Crying Blue Rain